كدام افراد چاق باید جراحی كنند؟

چاقی معضل دامنگیر بسیاری افراد است و روش های مختلفی برای كاهش وزن وجود دارد اما جراح چاقی درباره چگونگی جراحی چاقی توضیح داد.

1405/07/27
|
07:44

به گزارش روابط عمومی رادیو سلامت، چاقی فراتر از یك مسئله زیبایی، یك بیماری مزمن و پیچیده است كه با تجمع غیرطبیعی یا بیش از حد چربی در بدن همراه است.

این وضعیت، ریشه‌های چندگانه دارد كه از عوامل ژنتیكی و اختلالات هورمونی گرفته تا سبك زندگی نامناسب، استرس و رژیم‌های غذایی پركالری را شامل می‌شود.

چاقی می‌تواند دروازه‌ای برای ورود بیماری‌های خطرناكی همچون دیابت نوع 2، فشار خون بالا، بیماری‌های قلبی-عروقی و مشكلات مفصلی باشد.

رویكرد درمان چاقی باید شخصی‌سازی شده و چندجانبه باشد. اولین و حیاتی‌ترین گام، اصلاح سبك زندگی است.

این شامل ایجاد توازن انرژی میان كالری دریافتی و كالری مصرفی است. رژیم‌های غذایی سالم كه بر پایه سبزیجات، پروتئین‌های كم‌چرب و غلات كامل استوار هستند، در كنار افزایش فعالیت بدنی منظم، پایه و اساس مدیریت وزن محسوب می‌شوند.

در مواردی كه تغییر سبك زندگی به تنهایی كافی نیست، مداخلات پزشكی آغاز می‌شود. درمان‌های دارویی تحت نظر متخصص می‌توانند با كنترل اشتها یا بهبود متابولیسم به كاهش وزن كمك كنند.

اما در موارد چاقی مفرط و زمانی كه بیماری‌های همراه خطرناك شده‌اند، جراحی‌هایی مانند بای‌پس معده یا اسلیو به عنوان راهكاری موثر برای محدود كردن حجم معده یا كاهش جذب مواد مغذی پیشنهاد می‌شوند.

نكته كلیدی در درمان چاقی، «تداوم» است. بسیاری از افراد در كوتاه‌مدت وزن كم می‌كنند، اما بدون تغییر در الگوهای رفتاری و ذهنی، دچار بازگشت وزن می‌شوند.

بنابراین، حمایت‌های روان‌شناختی و آموزش مدیریت استرس، برای حفظ وزن ایده‌آل و رسیدن به سلامت پایدار، به اندازه رژیم غذایی اهمیت دارند.

محمدجواد باقری، فلوشیپ جراحی چاقی و متابولیك و لاپاراسكوپی پیشرفته، با تشریح تفاوت روش‌های كاهش چربی موضعی با جراحی‌های درمان چاقی گفت: لیپوماتیك و ابدومینوپلاستی با هدف اصلاح فرم بدن انجام می‌شوند و نمی‌توان آنها را جایگزین روش‌های درمان چاقی دانست؛ در حالی كه جراحی‌هایی مانند اسلیو و بای‌پس معده، در افراد واجد شرایط، با هدف كاهش وزن و بهبود مشكلات مرتبط با چاقی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

باقری با اشاره به تفاوت میان چاقی و تجمع چربی موضعی اظهار كرد: در برخی افراد، با وجود وزن نسبتاً پایدار، چربی در قسمت‌هایی مانند شكم و پهلو تجمع بیشتری پیدا می‌كند.

وی اضافه كرد: در چنین شرایطی ممكن است پس از ارزیابی پزشكی، روش‌های مربوط به كاهش چربی موضعی مورد بررسی قرار گیرد، اما این مسئله با چاقی كه وضعیتی عمومی‌تر و مرتبط با افزایش بافت چربی بدن است، تفاوت دارد.

وی با اشاره به تفاوت جراحی‌های كاهش وزن با روش‌های فرم‌دهی بدن توضیح داد: در افرادی كه با چاقی قابل توجه یا بیماری‌های مرتبط با آن مواجه هستند، ممكن است پس از ارزیابی تخصصی، روش‌هایی مانند اسلیو معده یا بای‌پس معده به‌عنوان گزینه‌های درمانی مطرح شوند.

به گفته این جراح چاقی برخلاف لیپوماتیك و ابدومینوپلاستی كه عمدتاً با هدف اصلاح فرم بدن انجام می‌شوند، جراحی‌های چاقی و متابولیك با هدف كاهش پایدار وزن و بهبود مشكلات مرتبط با چاقی، از جمله دیابت نوع دو، مورد استفاده قرار می‌گیرند.

البته انتخاب این روش‌ها به شاخص توده بدنی، وضعیت سلامت، بیماری‌های همراه و شرایط فرد بستگی دارد و انجام جراحی برای همه افراد دارای اضافه‌وزن ضروری یا مناسب نیست.

فلوشیپ جراحی چاقی درباره لیپوماتیك گفت: این اصطلاح در بسیاری از موارد برای اشاره به تكنیك یا دستگاه مورد استفاده در فرایند لیپوساكشن به كار می‌رود.

وی تصریح كرد: هدف این روش، خارج كردن چربی زیرپوستی از نواحی مشخص بدن است و نباید آن را روشی برای كاهش وزن یا درمان چاقی در نظر گرفت.

باقری درباره ابدومینوپلاستی نیز توضیح داد: در این عمل، پوست و چربی اضافی ناحیه شكم برداشته می‌شود و در برخی بیماران، اصلاح عضلات دیواره شكم نیز ممكن است ضرورت داشته باشد. به همین دلیل، این روش بیشتر در شرایطی مطرح است كه علاوه بر تجمع چربی، پوست دچار شلی یا افتادگی قابل توجه شده باشد.

وی تأكید كرد: انتخاب میان این روش‌ها صرفاً بر اساس میزان چربی قابل مشاهده انجام نمی‌شود و عواملی مانند وضعیت پوست و خاصیت ارتجاعی آن، میزان افتادگی، شرایط عضلات شكم، وزن فرد، بیماری‌های زمینه‌ای و سابقه جراحی باید در تصمیم‌گیری مورد توجه قرار گیرد.

باقری با اشاره به ضرورت ارزیابی پیش از عمل افزود: سابقه پزشكی، داروهای مصرفی و بیماری‌های زمینه‌ای فرد باید بررسی شود تا مشخص شود انجام جراحی تا چه اندازه با شرایط او سازگار است.

این جراح چاقی متذكر شد: در افرادی كه اضافه‌وزن یا چاقی قابل توجه دارند نیز ابتدا باید وضعیت وزن و مشكلات مرتبط با آن ارزیابی شود و اقدامات مربوط به چربی موضعی جایگزین درمان اصولی چاقی نشود.

وی خاطرنشان كرد: روش‌های خارج كردن چربی موضعی نیز مانند سایر اعمال جراحی می‌توانند با عوارضی از جمله درد، تورم، كبودی، خونریزی، عفونت، تجمع مایع، تغییر حس پوست و مشكلات ترمیم زخم همراه باشند و میزان خطر در افراد مختلف یكسان نیست.

این فلوشیپ جراحی چاقی و متابولیك تأكید كرد: تصمیم‌گیری درباره انجام این اعمال باید بر اساس معاینه و ارزیابی پزشكی و با توجه به شرایط هر فرد انجام شود، زیرا وجود چربی موضعی، پوست اضافی یا افتادگی شكم به‌تنهایی تعیین‌كننده مناسب بودن یك روش خاص نیست.

دسترسی سریع