متخصص طب خواب، در گفتگو با رادیو سلامت در خصوص خطرات مصرف خودسرانه قرص دیازپام هشدار داد و گفت: استفاده طولانی مدت از این نوع داروهای آرامبخش میتواند خطرات زیادی به دنبال داشته باشد.
به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از رادیو سلامت، لیلا امامی، در پاسخ به پرسش مخاطبان مبنی بر اینكه آیا استفاده از قرص دیازپام برای درمان بیخوابی واقعاً بیخطر است یا خیر، افزود: اگرچه دیازپام و داروهای همخانواده آن در كوتاهمدت ممكن است به فرد كمك كنند تا راحتتر به خواب برود اما مصرف مداوم و بدون نظارت این داروها میتواند منجر به پیامدهای بسیار سنگینی شود.
وی تأكید كرد: این داروها نباید به هیچ عنوان بدون تجویز و زیر نظر مستقیم پزشك مصرف شوند.
امامی در ادامه به یكی از جدیترین چالشهای این دارو یعنی بحث وابستگی اشاره كرد و توضیح داد: بدن انسان به تدریج به این دارو عادت میكند و این موضوع باعث میشود فرد برای تجربه همان اثر اولیه ناچار به ادامه مصرف یا حتی بالا بردن دوز دارو شود. این روند باعث میشود كه قطع مصرف دارو بسیار دشوار شود و فرد در زمان ترك دچار بیخوابی شدید و بیقراری شود كه این خود یك چرخه خطرناك است.
وی خاطرنشان كرد: با گذشت زمان دارو اثر اولیه خود را از دست میدهد و بیمار برای رسیدن به همان نتیجه قبلی به مقدار بیشتری از دارو نیاز پیدا میكند. این وضعیت اگر كنترل نشود میتواند به سرعت به یك اعتیاد دارویی تبدیل شود و كنترل مصرف را برای بیمار به شدت سخت كند.
امامی به پیامدهای ذهنی مصرف طولانیمدت دارو اشاره كرد و هشدار داد: مصرف مداوم و بیرویه داروهای آرامبخش مانند دیازپام میتواند در آینده احتمال ابتلا به بیماریهای زوال عقل از جمله آلزایمر را در افراد افزایش دهد.
وی تأكید كرد: بسیاری از مردم تصور میكنند چون دارو در كوتاهمدت خواب را بهتر میكند پس بیخطر است اما این یك باور غلط و بسیار آسیبزا است.
امامی در ادامه نگاه ویژهای به سلامت سالمندان داشت و تصریح كرد: این داروها بهویژه برای افراد مُسن بسیار خطرناكند و مصرف آنها باید با احتیاط فوقالعاده همراه باشد. دلیل این حساسیت بالا این است كه در سنین بالا این داروها باعث افزایش احتمال گیجی و ضعف تعادل میشوند كه این امر خطر زمین خوردن را به شدت بالا میبرد. زمین خوردن در سالمندان میتواند مستقیماً منجر به شكستگی لگن و عوارض جسمی بسیار جدی شود.
وی در پایان یادآور شد: بیخوابی در واقع یك علامت از یك مشكل است و نه یك بیماری مستقل. نباید با سركوب كردن بیخوابی از طریق داروهای آرامبخش به جای بررسی علت اصلی مشكل اقدام كرد. سلامت خواب نباید با ریسك وابستگی، آسیبهای مغزی و جسمی معامله شود و مصرف دیازپام باید همیشه تحت نظارت دقیق پزشك و در كوتاهترین زمان ممكن انجام گیرد.