در زمان حمله هوایی، برای آرام كردن كودكان، جملاتی كه آرامش میدهند را به زبان آورید.
به گزارش روابط عمومی رادیو سلامت، در زمان بحران، كودكان بیش از هر چیز به آرامش، صداقت و احساس حمایت از سوی بزرگترها نیاز دارند. لحن آرام و كلمات امیدواركننده میتواند به آنها كمك كند احساس امنیت بیشتری داشته باشند.
احساس ترس كودك را انكار نكنیم
به كودك نگوییم: «چیزی نشده، بیدلیل میترسی» .
این جمله ممكن است باعث شود كودك احساسات واقعی خود را پنهان كند.
بهتر است بگوییم:«من هم آن صدا را شنیدم و كمی نگران شدم، اما الان در كنار هم هستیم و در امنیت قرار داری».
آینده را برای كودك مبهم و ترسناك توصیف نكنیم.
گفتن جملاتی مانند «اگر جنگ شود معلوم نیست چه میشود» میتواند ذهن كودك را پر از نگرانی كند.
میتوانیم بگوییم
«در هر شرایطی بزرگترها مسئول مراقبت از كودكان هستند و تلاش میكنند از آنها محافظت كنند».
حس امنیت كودك را تضعیف نكنیم.
اگر والدین بگویند «من هم خیلی میترسم»، ممكن است كودك احساس كند كسی برای محافظت از او وجود ندارد.
بهتر است بگوییم:
«گاهی ممكن است نگران شویم، اما راههایی بلدیم كه دوباره آرامش خودمان را پیدا كنیم».
كودك را در حالت آمادهباش دائمی قرار ندهیم.
توضیحهایی مثل «اگر حمله شد باید سریع فرار كنیم» میتواند اضطراب مداوم ایجاد كند.
بهتر است بگوییم:
«برای شرایط مختلف برنامه داریم و میدانیم در صورت لزوم چه كارهایی باید انجام دهیم».
وعدههای غیرواقعی ندهیم
گفتن «هیچ اتفاقی نمیافتد» ممكن است در صورت وقوع حادثه، اعتماد كودك را خدشهدار كند.
بهتر است بگوییم:
«اگر مشكلی پیش بیاید، من تمام تلاشم را میكنم تا از تو مراقبت كنم».
