كودكان مبتلا به سرطان، به دلیل شرایط جسمانی و روانی آسیبپذیرتر، در معرض خطرات و چالشهای مضاعفی در دوران جنگ قرار میگیرند.
به گزارش روابط عمومی رادیو سلامت، جنگ پدیدهای شوم و مخرب است كه اثرات عمیق و چندوجهی بر تمامی ابعاد زندگی انسان، بهویژه كودكان، میگذارد.
مراقبت از كودكان مبتلا به سرطان در شرایط جنگ نیازمند رویكردی چندوجهی، انعطافپذیر و با حفظ حداقل كیفیت زندگی است.
كودكان مبتلا به سرطان، به دلیل شرایط جسمانی و روانی آسیبپذیرتر، در معرض خطرات و چالشهای مضاعفی در دوران جنگ قرار میگیرند. این شرایط بحرانی، روند درمان، كیفیت زندگی و حتی بقای این كودكان را به طور جدی تهدید میكند.
جنگ پدیدهای شوم و مخرب است كه اثرات عمیق و چندوجهی بر تمامی ابعاد زندگی انسان، بهویژه كودكان، میگذارد. كودكان مبتلا به سرطان، به دلیل شرایط جسمانی و روانی آسیبپذیرتر، در معرض خطرات و چالشهای مضاعفی در دوران جنگ قرار میگیرند. این شرایط بحرانی، روند درمان، كیفیت زندگی و حتی بقای این كودكان را به طور جدی تهدید میكند.
در شرایط جنگی اغلب دسترسی به درمانهای حیاتی مانند شیمیدرمانی، پرتودرمانی و جراحی را برای كودكان سرطانی غیرممكن یا بسیار دشوار میسازد.
یا حتی كودكان سرطانی و خانوادههایشان ممكن است مجبور به ترك خانهها و مراكز درمانی خود شوند و این امر پیوستگی روند درمان را مختل كرده و گاهی باعث توقف كامل آن میگردد.
صدای انفجارها، ترس از دست دادن عزیزان، ناامنی مداوم و شرایط سخت زندگی در جنگ، سطح استرس و اضطراب را در كودكان مبتلا به سرطان به شدت افزایش میدهد. این استرس مزمن میتواند سیستم ایمنی بدن را ضعیف كرده و روند بهبودی را كند نماید.
تضعیف سیستم ایمنی ناشی از سرطان و درمانهای آن، به همراه شرایط غیربهداشتی در مناطق جنگزده، كودكان را در برابر عفونتها بسیار آسیبپذیر میسازد.
تجربیات تلخ و دهشتناك دوران جنگ، مانند دیدن خشونت، از دست دادن عزیزان، یا قرار گرفتن در معرض خطر مستقیم، میتواند منجر به بروز تروما و اختلالات روانی جدی در كودكان شود كه خود به تشدید بیماری یا اختلال در روند درمان دامن میزند.
تلاش برای حفاظت فیزیكی از بیمارستانها و كلینیكهای درمانی، حتی در مناطق پرتنش. در صورت تخریب مراكز ثابت، استفاده از آمبولانسهای مجهز، مراكز درمانی میدانی، یا پناهگاههای زیرزمینی برای ادامه درمانها ضروری است.
ایجاد ذخایر استراتژیك از داروها، خون و تجهیزات حیاتی در مكانهای امن و قابل دسترس و در صورت نیاز به تخلیه، اولویت دادن به بیماران بدحال و كودكان سرطانی برای انتقال به مناطق امنتر، دارای اهمیت است.
فراهم كردن مكانهایی امن و آرام برای كودكان تا بتوانند از استرس محیط جنگ دور باشند. برگزاری جلسات مشاوره گروهی و فردی، بازیدرمانی و فعالیتهای گروهی برای كاهش اضطراب و تقویت روحیه و ارائه مشاوره و حمایت به والدین و خانوادهها برای مدیریت استرس و توانایی مراقبت بهتر از كودكان موثر است.
تلاش برای تأمین غذای سالم، مغذی و كافی، با توجه به نیازهای خاص بیماران سرطانی. رعایت اصول بهداشتی در حد امكان، تأمین آب سالم و اقدامات پیشگیرانه برای كاهش خطر عفونت به سلامت بیماران كمك میكند.
اولویت اصلی، حفظ جان كودك در برابر خطرات مستقیم جنگ، تلاش برای حفظ پیوستگی درمان، حتی اگر به شكل سادهشده یا با داروهای جایگزین باشد.
ایجاد محیطی آرام و حمایتی تا حد امكان، پرهیز از نمایش خشونت، و تمركز بر امید و اطمینان از اینكه كودك احساس تنهایی و ناامیدی نمیكند و از حمایت عاطفی برخوردار است.
والدین باید علائم استرس و اضطراب را در كودك تشخیص داده و با استفاده از روشهای حمایتی، به كاهش آن كمك كنند. والدین باید اطلاعات لازم در مورد بیماری و درمان را از پزشكان دریافت كرده و به زبانی ساده برای كودك توضیح دهند تا او احساس كنترل بیشتری بر وضعیت خود داشته باشد. والدین با حفظ امید و نشان دادن توانایی مقابله با مشكلات، الگوهای مثبتی برای كودك خود خواهند بود.
