داروخانه‌های سرپایی در بخش خصوصی كشور، با معضل كمبود نقدینگی مواجه هستند كه ریشه آن را باید در بدقولی بیمه‌ها و سازمان هدفمندی یارانه ها جستجو كرد.
به گزارش روابط عمومی رادیو سلامت، داروخانه‌ها به عنوان حلقه آخر در زنجیره تأمین دارو، نقش مهمی در ارائه خدمات دارویی به مردم و بیماران دارند. زیرا، هر گونه خلل در خدمت رسانی این موسسات، باعث می شود روند درمان بیماران دچار اختلال شود.
بنابراین، وقتی صحبت از كمبود دارو می‌شود، ناخودآگاه نگاه‌ها به سمت داروخانه‌ها می رود؛ در حالی كه این موسسات هیچ گونه دخل و تصرفی در بروز كمبودهای دارویی ندارند و فقط حلقه واسط میان تامین و عرضه دارو هستند.
بیش از 18 هزار داروخانه در كشور، مسئولیت عرضه دارو را عهده‌دار هستند و روزانه ده‌ها هزار نفر با مراجعه به این موسسات، درخواست داروهای بدون نسخه و نسخه پیچ شده را دارند.
حالا فكر كنید نصف مراجعه كنندگان نتوانند به داروهای مورد نیاز خود دسترسی پیدا كنند، چه اتفاقی خواهد افتاد. قطعا، با موجی از انتقاد و اعتراض‌ها مواجه خواهیم شد كه در وهله اول، داروخانه‌ها را نشانه می روند.
روز گذشته، محمدرضا ظفرقندی، وزیر بهداشت در نشست با وزیر اقتصاد، نسبت به بروز بحران نقدینگی و مطالبات معوق مراكز درمانی و...، هشدار داد.
در همین حال، فعالان حوزه دارو، مشكل اصلی زنجیره تأمین دارو در كشور را كمبود نقدینگی عنوان می‌كنند.
برای اثبات این ادعا، هادی احمدی، سخنگوی انجمن داروسازان ایران، گفته است كه داروخانه‌های سراسر كشور بیش از 85 همت از بیمه‌ها و سازمان هدفمندسازی یارانه‌ها طلب دارند.
این میزان بدهی، توان اقتصادی داروخانه‌ها را با مشكل مواجه كرده و تاكنون بیش از 8 همت چك برگشتی ثبت شده است.
حالا، این سئوال مطرح می‌شود كه چرا باید چنین وضعیتی شكل بگیرد كه باعث شود سازمان‌های بیمه‌گر به تعهدات قانونی خود عمل نكنند. همین پرسش درباره سازمان هدفمندسازی یارانه‌ها نیز مطرح است.
به نظر می‌رسد یكبار برای همیشه، باید مشكل زنجیره تأمین دارو در كشور حل شود تا هر روز شاهد اعتراض‌های موسسین داروخانه‌ها نباشیم. زیرا، داروخانه به عنوان ویترین نظام دارویی كشور شناخته می شود كه در تیررس مردم و بیماران قرار دارد و پرتاب اولین سنگ، موجب شكسته شدن ویترین دارو خواهد شد.
