بر اساس یك مطالعه جدید، انجام تستهای ساده پیادهروی میتواند روشی آسان برای ارزیابی وضعیت سلامت و رفاه بیماران اماس باشد.
به گزارش روابط عمومی رادیو سلامت به نقل از مدیسن نت، محققان گزارش دادند كه عملكرد بهتر در پیادهروی و سطح بالاتر فعالیت بدنی روزانه، با كیفیت زندگی بهتر در افراد مبتلا به انواع عودكننده-بهبودیابنده اماس مرتبط است.
«ماركو لوستارینن»، پژوهشگر در دانشگاه فنلاند شرقی و نویسنده اصلی این پژوهش، در یك بیانیه خبری گفت: «این یافتهها پژوهشهای پیشین را تأیید كرده و بر مزایای بالقوه حفظ سبك زندگی فعال و پرتحرك تأكید میورزد.»
برای انجام این مطالعه، محققان 41 فرد مبتلا به اماس از نوع «عودكننده-بهبودیابنده» را مورد بررسی قرار دادند؛ نوعی از بیماری كه در آن افراد بین دورههای تشدید علائم، دورههایی از بهبودی را تجربه میكنند.
از بیماران خواسته شد تا دستگاههایی را برای پایش فعالیت بدنی خود بپوشند و پرسشنامههایی را در مورد میزان ناتوانی و كیفیت زندگیشان تكمیل كنند. شركتكنندگان همچنین در آزمون پیادهروی ششدقیقهای شركت كردند كه در آن مسافت قابلطیشدن توسط آنها در این بازه زمانی سنجیده میشد.
به گفته محققان، همانطور كه انتظار میرفت، كیفیت زندگی افراد مبتلا به اماس بهطور قابلتوجهی پایینتر از افراد سالم بود و میزان بیشتر ناتوانی، ارتباطی قوی با كیفیت زندگی پایینتر داشت.
از سوی دیگر، محققان خاطرنشان كردند كه عملكرد بهتر در پیادهروی و تعداد گامهای روزانه بیشتر، با وضعیت سلامت و رفاه بهتر مرتبط بوده است.
لوستارینن گفت: «این نتایج ممكن است به متخصصان حوزه سلامت كمك كند تا افراد مبتلا به اماس را تشویق كنند كه سطح فعالیت روزانه خود را برای دستیابی به كیفیت زندگی بهتر، افزایش دهند.»
نكته جالب توجه اینكه شدت فعالیت بدنی فرد با كیفیت زندگی او ارتباطی نداشت؛ به عبارت دیگر، عرق كردن و فعالیت شدید با كیفیت زندگی بهتر مرتبط نبود.
با این حال، محققان نوشتند كه برای روشن شدن این موضوع كه آیا بهبود تحرك فرد میتواند منجر به كیفیت زندگی بهتر در بیماران اماس شود یا خیر، به مطالعات بیشتری نیاز است.
