احمد احمدی پور، روانپزشك در گفتگو با رادیو سلامت تاكید كرد: تاریكی روحی لزوماً با زمستان و سرما همراه نیست؛ در برخی افراد، گرمای تابستان یا شكوفایی بهار نیز میتواند زمینهساز بروز افسردگی باشد.
به گزارش خبرگزاری فارس به نقل از روابط عمومی رادیو سلامت، وقتی فصلها عوض میشوند اما روح در جا میزند. افراد مبتلا به افسردگی فصلی در بازههای زمانی خاصی از سال كه دما به درجه مشخصی میرسد، دچار تغییرات رفتاری میشوند. احساس غمگینی مداوم، از دست دادن تمركز، تغییر ناگهانی در اشتها و الگوی خواب و یك بیحوصلگی عمیق كه با تغییر فصل برطرف میشود، از نشانههای اصلی این اختلال است.
آیا تا به حال شده با آمدن پاییز یا زمستان، احساس كنید بخشی از وجودتان سنگین شده است؟ آیا تابهحال فكر كردهاید كه چرا با تغییر رنگ برگها و سرد شدن هوا، شادی از چهرهتان میرود و جای خود را به غم و بیحوصلگی میدهد؟
احمد احمدی پور، روانپزشك و عضو هیئت علمی دانشگاه در رادیو سلامت با اشاره به اینكه چرا روح ما با تغییر فصلها همگام نمیشود و چگونه میتوان از این سیاهچالههای فصلی نجات یافت، گفت: آنچه ما به عنوان افسردگی فصلی میشناسیم، یك اختلال شناخته شده در حوزه اعصاب و روان است كه دقیقاً با تغییرات خلق و خوی فصلی در ارتباط است.
وی خاطرنشان كرد: طبیعت با تمام شكوه خود، تنها یك منظره نیست، بلكه محركی قدرتمند برای روان ماست. تغییرات در دما، جابهجایی در مناطق جغرافیایی و بهویژه كاهش یا افزایش میزان روشنایی در طول روز، همگی میتوانند مانند جریانی نامرئی بر وضعیت روحی انسانها اثر بگذارند.
احمدی پور به جنبهای عمیقتر و پنهانتر اشاره كرده گفت: شاید بسیاری از ما از آن بیخبر باشیم، نقش ژنتیك در افرادی كه دارای زمینه ژنتیكی اختلالات روحی هستند، تغییر در شرایط آب و هوایی میتواند باعث فعال شدن این ژنها شده و به طور ناگهانی، فرد را در معرض ابتلا به افسردگی قرار دهد.
این روانپزشك تصریح كرد: نكته تكاندهنده اینجاست كه این تاریكی روحی لزوماً با زمستان و سرما همراه نیست؛ در برخی افراد، گرمای تابستان یا شكوفایی بهار نیز میتواند زمینهساز بروز این نوع افسردگی باشد.
وی با پاسخ به این پرسش كه چگونه میتوانیم بفهمیم كه آیا ما در دام این اختلال گرفتار شدهایم یا خیر؟ افزود: افراد مبتلا معمولاً در بازههای زمانی خاصی از سال كه دما به درجه مشخصی میرسد، دچار تغییرات رفتاری میشوند. احساس غمگینی مداوم، از دست دادن تمركز، تغییر ناگهانی در اشتها و الگوی خواب و یك بیحوصلگی عمیق كه با تغییر فصل برطرف میشود، از نشانههای اصلی این اختلال است.
احمدی پور درباره مواجهه با رنجها سخن گفت: فرار از رنجها و تلاش برای نادیده گرفتن سختیهای زندگی، هرگز راهگشا نخواهد بود. تنها راه واقعی برای رهایی و رسیدن به حال بهتر، مواجهه با آن است. به عبارت دیگر، برای درمان روح، انسان باید شجاعت رویارویی با واقعیتهای دردناك زندگی را داشته باشد؛ چرا كه فرار، تنها باعث ماندگاری درد در روح میشود.
وی متذكر شد: این اختلال، برخلاف ظاهر سنگینش، قابل پیشگیری است. با شناخت چرخه تغییرات فصلی خود، میتوان قبل از رسیدن به اوج فصل مربوطه، اقدامات پیشگیرانه را آغاز كرد.
به گفته این روانپزشك استفاده از نور كافی و حضور در دل طبیعت میتواند به بهبود وضعیت روحی كمك كند اما افراد مستعد باید با دقت و هوشمندی بیشتری با تغییرات محیطی خود برخورد كنند.
