مستند رادیویی «با تو بعد از همه چیز» به تهیهكنندگی سهیلا باقری از رادیو سلامت با روایت داستانی از امید، ایمان و عشق، توانست به مرحله نهایی جشنواره رادیویی پژواك در بخش اصلی، جایزه ایران رشید راه پیدا كند. باقری در این گفتوگو از چرایی انتخاب سوژه، پیام اثر، چالشهای تولید و برنامههای آینده خود میگوید.
به گزارش روابط عمومی رادیو سلامت، سهیلا باقری، تهیهكننده مستند رادیویی «با تو بعد از همه چیز»، از رادیو سلامت درباره عنوان دقیق برنامهای كه نامزد و منتخب مرحله نهایی جشنواره رادیویی پژواك شده است، گفت: این اثر با نام «با تو بعد از همه چیز» در بخش اصلی و در قالب جایزه ایران رشید به مرحله نهایی جشنواره راه یافته است.
وی درباره دلیل انتخاب این برنامه برای شركت در جشنواره توضیح داد: قالبی كه ترجیح میدادم در آن كار كنم، مستند بود و از همان ابتدا، حتی پیش از انتخاب سوژه، میدانستم كه میخواهم مستند بسازم. به همین دلیل بهدنبال سوژههایی بودم كه ظرفیت روایت در قالب مستند را داشته باشند. چند سوژه را انتخاب كردم، اما متأسفانه به دلایل مختلف امكان همكاری با ما را نداشتند تا اینكه یك روز بهصورت كاملاً اتفاقی خبر بازگشت یك دانشجوی جانباز جنگ به دانشگاه را در یكی از خبرگزاریها دیدم. كنجكاو شدم درباره او بیشتر بدانم و خوشبختانه فهیمه سادات و همسرش، علیرغم سختیهایی كه این كار برایشان داشت، با روی باز پذیرفتند با ما همكاری كنند.
این تهیهكننده رادیویی درباره پیام اثر خود نیز گفت: پیام این مستند، امید، امید و امید است. این اثر معجزه امید، ایمان و عشق را روایت میكند و داستان مبارزه سخت دو جوان از نسل دهه هشتادی را به تصویر میكشد؛ دو جوانی كه در مدت چند ماه به اندازه یك عمر بزرگ شدند و همه سختیها و رنجهایی را كه شاید یك انسان در طول زندگیاش تجربه میكند، در فاصلهای كوتاه پشت سر گذاشتند. سختیهایی كه شاید یكی از آنها انسان را پیر كند، اما فهیمه و حسین با ایمان، امید و عشق از همه آنها عبور كردند و اكنون ایستادهاند تا فصل جدیدی از زندگیشان را آغاز كنند. شاید این فصل هم خالی از رنج و سختی نباشد، اما آنها حالا میدانند كه با ایمان و عشق میتوان بر هر مشكلی پیروز شد.
باقری درباره چالشهای اصلی تولید این برنامه اظهار كرد: جشنواره امسال بر تولید آثار مرتبط با جنگ 12 روزه متمركز بود و تولید آثار نیز باید در مدت زمان كوتاهی پس از وقوع جنگ انجام میشد. مهمترین چالشی كه با آن روبهرو بودم، پیدا كردن و ترغیب سوژهها برای همكاری بود. بسیاری از سوژهها به لحاظ روحی، یا به دلیل جراحتهای ناشی از جنگ، یا به دلایل امنیتی امكان مصاحبه نداشتند. گاهی به اتفاق همكارم خانم اخوان، سوژهای را بهزحمت پیدا میكردیم و چند هفته بهطور مستمر پیگیر مصاحبه میشدیم، اما در نهایت به نتیجه نمیرسیدیم. با این حال، نسبت به هر یك از این عزیزان همدردی عمیقی داشتیم و كاملاً حق میدادیم كه مرور خاطرات تلخ برایشان دشوار باشد. اما به خواست خداوند و به نگاه شهدا، سوژه عزیز و گرانقدر مستند ما از بین همین جستوجوها و تلاشهای مكرر خودش را به ما نشان داد. لازم است از همكارم خانم لیلا اخوان به خاطر پیگیریهایشان قدردانی كنم.
وی در پایان و درباره برنامههای آینده خود پس از این موفقیت در جشنواره گفت: اگر توفیق پیدا كنم، حتماً آثار بیشتری درباره جوانانی خواهم ساخت كه بیمنت و با گذشت از جان، در راه حفظ وطن ایستادگی كردند. روایت مظلومیت و اقتدار مردم سرزمینم، برای اینكه در تاریخ و برای آیندگان باقی بماند، وظیفهای است كه بر خود و بر همكاران فرهیختهام در رسانه قائل هستم.
